Pga. litt skitne fjellsko valde eg å setja dei utafor selsdøra. Dei stod heilt inntil veggen og det er eit gjerde utafor. Sette dei der før eg la meg om kvelden.

Då eg kom ut ca. kl. 06.00 om morgonen fann eg eine skoen henslengt utafor gjerdet og den andre skoen var ikkje å sjå – borte vekk! Eg tenkte med meg sjølv at dette er for utruleg. Såg rundt selet og nærområdet, men skoen var vekke.

Gjekk inn at i selet og fortalde det til mann og tanteunge. Dei trudde at eg spøkte med dei! Men dei skjønte fort at dette var ingen spøk. Det vart leiteaksjon – og kor skal ein byrja å leita i fjellet etter ein forsvunnen fjellsko? Først leita dei to andre, då tanteungen gjekk lei lånte eg han sine sko og fortsatte å leita sjølv. Etter ei god stund med leiting i fleire retningar, var eg kommen til ei myr eit godt stykke frå selet. Såg det låg noko brunt lenger borte og tenkte kva er dette?

Er det eit dyr? Då eg kom nærmare kunne eg med glede konstatera at det var den forsvunne fjellskoen min som låg midt på myra. Like heil og fin – men den hadde vore på vandring utan meg.

Glad og fornøgd tusla eg tilbake til selet. Men eg undrast og lurar på kven er skotjuven min? Så mi oppfordring er: pass på skoa dine i fjellet, ikkje la dei stå ubevakta ute om natta!